|
Yazar Hanzala
|
|
Wednesday, 29 June 2005 |
Rabbim hidayet versin!
"Rabbim hidayet versin!.. "
Müşriklerin, Müslümanlara uyguladıkları üç senelik ablukanın sona
ermesinden sonra, Necran'dan bir grup Resulullah efendimize geldi.
Bunlar yirmi kadar olup, Habeşistan'a hicret den Eshab-ı kiramdan
İslâmiyet'i işitmişler; İslâmiyet'i öğrenmek ve Peygamber efendimizi
görmek saadetine kavuşmak için Mekke'ye gelmişlerdi.
Kabe-i muazzamanın yanında Resulullah efendimizle görüştüler. Pek çok
sualler sorarak, arzu ettiklerinden daha güzel ve daha mükemmel cevaplar
aldılar. Kureyşli müşrikler de etraftan onları seyrediyordu.
Alemlere rahmet olarak gönderilen sevgili Peygamberimiz, onlara Kur'an-ı
kerimden bazı ayet-i kerimeler okudu. Bundan pek fazla etkilendiler ve
gözyaşlarını tutamayarak, ağladılar.
Sonra da Efendimizin daveti üzerine son derece memnun oldular ve büyük bir
sevinçle Kelime-i şehadet getirip, Müslüman olmakla şereflendiler.
Memleketlerine dönmek üzere izin istediklerinde, Ebu Cehil yanlarına
gelip;
Sizin kadar ahmak bir kimse görmedik!.. O'nun yanında bir defa oturmakla
dininizden ayrıldınız ve ne söylediyse tasdik ettiniz!.. şeklinde hakaret
dolu sözler sarfetti.
Daha yeni Eshab olmakla şereflenen bu kimseler;
- Allahü teâlânın size de hidayet nasib etmesini dileriz. Bize yaptığınız
bu hakaret ve cahilliği, biz size yapmayız. Gerçi biz, herhangi bir
hakkınızı çiğnemiş değiliz. Fakat şunu iyi bilin ki, birkaç cahilin
sözüyle; kavuştuğumuz bu büyük nimeti asla kaybetmek istemeyiz, bu hak
dinden dönmeyiz, diye karşılık verdiler.
Allahü teâlâ, bu hadise üzerine gönderdiği ayet-i kerimelerde mealen
buyurdu ki:
"Bundan (Kur'an-ı kerimden) evvel, kendilerine kitap verdiğimiz nice
kimseler vardır ki, onlar buna (Kur'an-ı kerime) inanırlar. Onlara
(Kur'an-ı kerim) okunduğu zaman; "Buna inandık. Şüphe yok ki, bu,
Rabbimizden (gelen) bir haktır. Gerçekten biz, bundan evvel de İslâm'ı
kabul etmiş kimselerdik" dediler
İşte bunlara, sabır (ve sebat) etmeleri sebebiyle mükafatları, iki defa
verilecektir. Bunlar, kötülüğü iyilikle savarlar. Kendilerini
rızıklandırdığımız şeylerden (hayra) harcarlar. Bunlar, çirkin söz
işittikleri zaman ondan yüz çevirirler ve; "Bizim amellerimiz bize, sizin
amelleriniz size aittir. Size selam olsun, biz cahilleri aramayız
(dostluğunu da istemeyiz)" derler." (Kasas suresi: 52-56) |
 |
Hz. Muhammed (s.a.v.) 
Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz
