|
Ya Rabbi! zafer ihsan eyle! |
|
|
|
|
Yazar Hanzala
|
|
Wednesday, 29 June 2005 |
"Ya Rabbi! zafer ihsan eyle!"
Kainatın sultanı efendimiz, bir aya yakın devam eden Hendek savaşındaki,
bu şiddetli çarpışmada, pek güç durumlarda kalan kahraman Eshabına acıyor,
onlara, babalarından kat kat fazla şefkat gösteriyordu.
Şanlı Eshabının gösterdiği bu insan üstü gayretlere karşı, kendisi mübarek
alnını toprağa koyuyor, onlar için Allahü teâlâya şöyle yalvarıyordu:
"Ey darda kalanların imdatlarına yetişen! Ey muhtaç ve çaresiz kalmışların
duasına icabet eden Allah'ım! Benim ve Eshabımın hallerin muhakkak görüyor
ve biliyorsun. Ya Rabbi! Sen küffarı hezimete uğrat! , içlerine tefrika
düşür ve onlara karşı bize nusret ver, zafer ihsan eyle!.."
Sevgili Peygamberimiz, bu duasını, son günlerde sık sık tekrarlıyordu.
Müşrikler, kıtlığın da verdiği ızdıraplardan dolayı, bir an önce
Müslümanları ortadan kaldırmak için, bütün güçlerini harcıyorlardı.
Efendimizin duası kabul oldu... Böyle çarpıştıkları bir akşam, müşrik
ordusundan, kalbine İslâm'ın sevgisi düşmüş bir kimse, Peygamber
efendimizin huzuruna geldi. Bu, Gatafan kabilesinden Nu'aym bin Mes'ud
idi.
Sevgili Peygamberimize; "Ya Resulallah! Ben, Allahü teâlânın bir olduğunu
ve senin hak peygamber olduğunu tasdik etmek için geldim. Hamd olsun
Müslüman olmakla şereflendim. Şimdiye kadar size karşı çarpışmıştım.
Bundan sonra da küffara karşı çarpışacağım. Bana ne emrederseniz yapmağa
hazırım! Ya Resulallah! Benim Müslüman olduğumu kavmim dahi bilmiyor"
dedi.
Resul-i ekrem efendimiz; "Bu küffarın arasına girip, tefrika sokarak
birbirlerinden ayırmağa çalışabilir misin?" buyurdular.
O da; "Ya Resulallah! Allahü teâlânın yardımı ile onları birbirinden
ayırabilirim. Yalnız, her ne dilersem söylemeğe izin var mı?" diye sual
etti. Efendimiz de; "Harp hiledir. İstediğini söyleyebilirsin" buyurdular.
Nu'aym bin Mes'ud hazretleri, önce Kureyza Yahudilerinin yanına varıp;
"Benim size karşı olan sevgimi bilirsiniz. Yalnız bu konuşacaklarımız
aramızda kalsın, hiç kimse bilmesin!" dedi.
Yahudiler de; "Hiç kimse bilmeyecektir?" diyerek yemin ettiler. Bunun
üzerine hazret-i Nu'aym; "Şu adamın (Peygamber efendimizin) işi, muhakkak
bir beladır. O'nun, Nadir ve Kaynuka oğullarına yaptığını biliyorsunuz.
Onları, yurtlarından yuvalarından sürüp çıkardığını, hepiniz de gördünüz.
Şimdi, Kureyşliler ve Gatafanlılar gelip Müslümanlarla çarpışmaktalar, siz
de onlara yardım etmektesiniz. Günlerce çarpıştığımız halde, daha bir
neticeye varamadık. Böyle devam ederse, muhasara uzayacağa benzemektedir.
Kureyşliler ve Gatafanlıların malları, mülkleri, yurtları, çocukları,
sizin gibi burada değildir.
Bu harpte eğer fırsat bulur da galip gelirlerse ganimetleri toplar
giderler. Şayet mağlub olurlarsa çekip giderler. Sizi, onlarla başbaşa
bırakırlar. Halbuki, sizin Müslümanlarla başa çıkacak ne gücünüz, ne de
kuvvetiniz var.
Harbin şu andaki durumu ise, Müslümanların zafere kavuşacağını
göstermektedir. Tahmin ettiğim gibi olursa, Müslümanlar sizi kılıçtan
geçirmeden bırakmazlar. Onun için acele bir tedbir almamız lazımdır!.."
dedi.
Bu sözleri büyük bir heyecan ve korku ile dinleyen Yahudiler, hazret-i
Nu'aym'ın, kendilerini bu derece düşünmesinden dolayı çok memnun kaldılar
ve;
"Sen bize dostluğunu layıkıyla gösterdin. Bize, nasıl bir tedbir almak
lazım geldiğini de söyle" dediler. |
 |
Hz. Muhammed (s.a.v.) 
Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz
