|
Şimdi rahatladım vazifeyi yerine getir! |
|
|
|
|
Yazar Hanzala
|
|
Wednesday, 29 June 2005 |
Şimdi rahatladım vazifeyi yerine getir!
"Şimdi rahatladım vazifeyi
yerine getir!"
Peygamber efendimiz, Azrail aleyhisselam ruhu almaya geldiği vakit hem
ümmetinin halini merak ediyordu. Bunun üzerine Allahü teâlâ vahy etti ki:
"Ey Habibim! Ümmetine bu kadar muhabbet ve şefkat göstermeni, mübarek
kalbine kim getirdi?"
Peygamber efendimiz; "Beni yaratıp, terbiye eden Rabbim teâlâ" diye cevap
verdi. Cenab-ı Hak da; "Senin ümmetine, benim rahmetim, merhametim
seninkinden bin kat fazladır. Onları bana bırak" buyurdu.
Sonra sevgili Peygamberimiz; "Şimdi rahatladım. Ey Azrail! Emrolunduğun
vazifeyi yerine getir!" buyurdu.
Azrail aleyhisselam, vazifesini yapmak üzere hürmetine yaratıldığı
Kainatın sultanının huzuruna yaklaştı. Sevgili Peygamberimiz, yanındaki su
kabına mübarek iki elini batırıp, ıslak ellerini mübarek yüzüne sürdü ve;
"La ilahe illallah! Ey Allah'ım! Refik-i ala!.." buyurdu.
Azrail aleyhisselam, Alemlerin efendisinin mübarek ruhunu almaya başladı.
Resulullah efendimizin mübarek benzi bazan kırmızı oluyor, bazan
sararıyordu. Azrail aleyhisselam; "Ümmetimin canını da böyle şiddet ve
zorla mı alırsın!" buyurunca, o; "Ya Resulallah! Hiç kimsenin canını böyle
kolay almadım" cevabını verdi.
Son anında bile ümmetini unutmayan sevgili Peygamberimiz; "Ey Azrail!
Ümmetime edeceğin şiddeti bana eyle! Zira onlar zayıftır, dayanamazlar..."
buyurdu. Sonra; "La ilahe illallah! Refik-i ala!" buyurdular ve mübarek
ruhları alındı ve ala-yı illiyyine uluştırıldı...
Essalatü vesselamü aleyke ya Resulallah!
Essalatü vesselamü aleyke ya Habiballah!
Essalatü vesselamü aleyke ya Seyyidel evveline vel-ahırin!
Şefaat ya Resulallah! Dahıylek ya Resulallah!
Cebrail aleyhisselam, Peygamber efendimize; "Essalamü aleyküm ey Allahü
teâlânın Resulü! Benim maksudum, matlubum sen idin. Artık, bir daha
yeryüzüne gelmem!" diyerek veda eyledi.
Resul-i ekrem efendimizin mübarek ruhu, yüksek aleme gidince, hazret-i
Fatıma validemiz ve ezvac-ı tahirat ağlamaya başladılar. |
|