|
Her canlı ölümü tadacaktır! |
|
|
|
|
Yazar Hanzala
|
|
Wednesday, 29 June 2005 |
Her canlı ölümü tadacaktır!
"Her canlı ölümü tadacaktır!"
Resulullah efendimizin mubarek ruhu kabzedildiği sırada sahibi görünmeyen
bir ses; "Esselamü aleyküm ya Ehli beyt! Ve Rahmetullahı ve berekatühü"
diye selam verdi ve; "Biliniz ki, her canlı ölümü tadacaktır. Ve kıyamet
günü, size ecirleriniz tamamıyle verilecektir" mealindeki Al-i İmran
suresinin 185. ayet-i kerimesini okudu.
Sonra, onlara teselli verip; "Allahü teâlânın ihsanlarına, ikramlarına
güveniniz. O'na sarılıp, O'ndan umunuz. Feryad etmeyiniz! Asıl musibete
uğrayan, sevabdan mahrum kalandır!" diyerek taziyede bulundu.
Bu sözleri oradakilerin hepsi işitip selamına cevap verdier. Bunları
söyleyen Hızır aleyhisselam idi.
Resul-i ekremde mevt (ölüm) alametleri görülünce, Ümm-i Eymen, oğlu
Üsame'ye haber gönderdi. Üsame, hazret-i Ömer ve Ebu Ubeyde bu acı haberi
alınca, ordudan ayrılıp, Mescid-i Nebevi'ye geldiler.
Hz. Aişe-i Sıddika ve diğer kadınlar ağlayınca, Mescid-i şerifdeki Eshab-ı
kiram şaşırdı. Ne olduklarını anlayamadılar. Beyinlerinden vurulmuşa
döndüler.
Hazret-i Ali ölü gibi, hareketsiz kaldı. Hazret-i Osman'ın dili tutuldu.
Hazret-i Ebu Bekir, o anda evinde idi. Koşarak geldi. Hemen hücre-i
seadete girdi. Fahr-i alemin yüzünü açtı. Vefat etmiş olduğunu gördü.
Mübarek yüzü ve her yeri latif, nazif olarak, nur gibi parlıyordu."Mematın
da, hayatın gibi ne güzel ya Resulallah!" diyerek, öptü.
Çok ağladı. Mübarek yüzünü örttü. Evdekilere teselli verdi. Mescid-i
şerife geldi. Minbere çıkarak Eshab-ı kirama bir hutbe okudu. Allahü
teâlâya hamd ve sena etti ve Resul-i ekrem sallallahü aleyhi ve sellem
efendimize salat okuduktan sonra; "Her kim Muhammed aleyhisselama iman
etmişse bilsin ki, Muhammed aleyhisselam vefat etti. Her kim Allahü
teâlâya tapıyorsa, O, hayy (diri) ve bakidir (ölmez, ebedidir)" buyurdu ve
sonra; "Muhammed (aleyhisselam) resuldür. O'ndan önce de resuller
gelmiştir. O da ölecektir. Vefat ederse veya öldürülürse, dininizden,
döner misiniz? Dininden çıkan olursa, Allahü teâlâya zarar vermez. Kendine
zarar verir. Dininden dönmeyenlere, Allahü teâlâ sevablar verir"
mealindeki Al-i İmran suresinin 144. ayet-i kerimesini okudu.
Eshab-ı kirama nasihat edip, ortalığı düzene koydu. Böylece hepsi
Resulullah'ın vefat etmiş olduğuna inandı. Hüzün ve keder, Eshab-ı kiramın
yüreğine bir zehirli hançer gibi saplandı. Gözler ağlar, gözyaşları
çağlar, hasret ateşi herkesin ciğerini dağlar idi. |
 |
Hz. Muhammed (s.a.v.) 
Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz
