Müslimin diğer bir rivayetide şöyledir: " Sizden biriniz erzak yüklü devesiyle beraber çöl bir arazide olsa üzerinde yiyeceği ve içeceği olan devesi ondan süratle kaçsa, adamda onu bulmaktan ümidini kesse bir ağacın gölgesine yaslansa ( kervanından ümidini kesmiş halde ) ve bu durumdayken birde baksaki bineği yanı başında dikiliyor. Hemen onun yularına yapışsa, sevincinin şiddetinden dolayı hata etmiş olduğu halde şöyle dese " Ya Rabbi ( HAŞA ) sen benim kulumsun bende senin Rabbinim" dese ne kadar çok sevinmişse, kulu tövbe ettiği zaman Allah'u Teala kulunun bu tövbesinden dolayı bu kervanını bulan adamın sevincinden daha çok sevinir."

Ebu Musa Abdullah b. Kays El-Eş'ari ( r.a. ) Peygamber Efendimiz ( s.a.v )'den şöyle rivayet etmiştir. " Muhakkak ki Allah'u Teala gündüz günah işleyen kullarının tövbe etmesi için geceleyin rahmetini indirir. Geceleyin günah işleyenler içinde gündüz rahmetini indirir. Ta ki Güneş battığı yerden doğuncaya ( kıyamete ) kadar." ( Müslim.)